Ana içeriğe atla

Yine, Yeni Arayışlar

2014-15 sezonunda ulaşılan final four başarısını Bjelica üzerinden tanımlamak arka planda kalan faktörlere saygısızlık gibi görünse de geride kalan Fenerbahçe sezonu açısından yerinde olacaktır. Aynı şekilde 2014-15 öncesinde yaşanılan hayal kırıklıklarını da Bojan Bogdanovic transferine kadar götürebiliriz. Zira Bojan Bogdanovic sahip olduğu sınırsız skor yetisiyle kendisini çalıştıran koçlar için salt “elit bir skorer”den daha fazlasıyla bağdaştırılıyor ve görev tanımlaması o şekilde yapılıyordu. Sonuç Bogdanovic için de bünyesinde bulunduğu takım için de olumlu olmuyordu.

Eğer sağlıklı bir sezon öncesi planı kurgulanmamış ve mevzu bahis plan keskinleştirilememişse Bjelica’nın 2014-15 sezonunda yaptıkları normalden çok daha belirleyici olabiliyor. Bu, bir oyuncuya haddinden fazla bağımlı bir düzene işaret eder. Dolayısıyla o oyuncunun ufak bir sendelemesinin sonuçları ağır olabilir. Fenerbahçe’nin Real Madrid karşısında yaşadığı gibi. Ya da Xavi Pasqual’in yıllar süren “Navarro’lu-Navarro’suz strateji” ayrımı… Bu ayrımın Navarro’suz ayağında Navarro’nun “oyunu kendine bağımlı hale getiren” bir oyuncu olması münasebetiyle Barcelona’nın sıklıkla yaşadığı sorunlar. Öyle ki Euroleague tarihinin en kudretli bireysel kariyeri iki Euroleague şampiyonluğundan fazlasına sahip olmalıydı. Ama dediğim gibi bireye bağımlı, ya da bireyin kendine bağımlı hale getirdiği bir plan bu. Fenerbahçe’nin geçtiğimiz sezonki durumu böyleydi.